Cepsyre

Αποτελέσματα Μαντινάδας και Ρίμας με Θέμα την Τρέλα

ΒΡΑΒΕΙΑ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ


1Ο ΒΡΑΒΕΙΟ  ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ- ΡΕΘΥΜΝΟ


Μην το θαρρείς για προσβολή, τρελό αν(ε) σε πούνε,
τα όνειρα των λογικών, οι κουζουλοί τα ζούνε.

 

2Ο ΒΡΑΒΕΙΟ  ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ ΜΑΚΡΥΔΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ( ΤΟΥ ΤΙΤΟΥ)- ΤΥΜΠΑΚΙ


Να πιάσω λόγο δεν μπορώ στο μίσεψε (γ)ή έλα
Γιατι ‘ναι αμπλάδες τζιμπραγές  η λογική κι η τρέλα

3Ο ΒΡΑΒΕΙΟ  ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ ΚΟΥΚΟΥΜΠΕΔΑΚΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Α ΄ιδείς τροζό στη στράτα σου κλάημενο να προβαίρνει,
σκέψου κι αυτό το δύστυχο ποια μοίρα τονε δέρνει.


ΕΠΑΙΝΟΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑΣ


1Ος ΚΟΥΤΣΑΚΗ ΜΑΡΙΑ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Ποια μάνα δεν τροζένεται και δεν ταράσει ο νους τση
οντε θ΄ακούσει  άσκημο χαμπέρι του παιδιού τση


2Ος  ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ


Του κόσμου μας τσι δυνατούς η τρέλα οντε τσι πιάνει
Βάνουν αθρώπινες ζωές στου ντουφεκιού τη κάνη.

 

3Ος  ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗ ΜΑΡΙΑ- ΡΕΘΥΜΝΟ

Όποιος δηλώσει μπουνταλάς μια και καλή γλιτώνει
τα πρέπει και τσ΄ ευθύνες του σε άλλους τα φορτώνει.

4Ος ΖΕΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Την κουζουλάδα κουβαλώ από γεννησημιού μου
μ΄άθρωπο δεν επρόσβαλα στο διάβα του καιρού μου

5Ος ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ- ΧΑΝΙΑ


Καλλιά ‘χω να ‘μαι αμοναχός στην τρέλα κι αν με βγάλει
παρά να ζήσω μια ζωή που μου διαλέξαν  άλλοι


6Ος ΖΕΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Με όξω νου΄ναι ο κουζουλός μα΄χει καρδιά μεγάλη
κι ένα ολόκληρο ντουνιά χωρεί η δική ντου αγκάλη

ΒΡΑΒΕΙΑ ΡΙΜΑΣ


1Ο ΒΡΑΒΕΙΟ  ΡΙΜΑΣ         ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΤΣΙΚΑΛΑΚΗΣ – ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Αυτόν που εύκολα  γελά κι εύκολα τρομάζει
π’ αναγαλιά στις αστραπές κι ο ήλιος τονε σκιάζει
Που κλαίει πάντα στσι χαρές και χαίρεται στσι πόνους
που βγάνει μίσος στσι πολλούς και αγαπά τσι μόνους
και δε μιλεί στσι γύρω του ούτε τσι κάνει φίλους
μα κουβεδιάζει σοβαρά στα δέντρα και τσι σκύλους
Κι ειν’ η περιουσία του μια βέργα όλη κι όλη
αυτή ‘ναι αμάξι, μηχανή, τηλέφωνο, μπιστόλι
Που έχει την καλύβα του παλάτι όντε μπαίνει
και πολυθρόνα αρχοντική το πέτρινο μπεντένι
Που βλέπει τσ’ άλλους να γελούν και κάτω να το βάνουν
μα αυτόν τα χρόνια που περνούν κοπέλι τονε κάνουν
Που όλα τα κάνει ανάποδα αταίριαστα κι αστεία
κι οι πράξεις του δεν έχουνε ούτ’ αφορμή ούτε αιτία
Αυτός λοιπόν ο άθρωπος σε λογισμούς μας βάνει
και λέμε κείνονε τρελό, τρέλες αυτά που κάνει
Άλλοι τονε φοβόμαστε κι άλλοι τον κυνηγούμε
μα πως χρειάζεται γιατρό όλοι μας συμφωνούμε
Κι όμως υπάρχουνε στιγμές ας το παραδεχτούμε
που θέμε με τον τρόπο του τα πράγματα να δούμε

 


2Ο ΒΡΑΒΕΙΟ  ΡΙΜΑΣ         ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗ ΑΝΝΑ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Ολότροζο τον έκαμε τσ’ αγάπης το χατήρι
Κι ένα κοράσο απού ‘βγαινε από ‘να παραθύρι.
Κι έριχνε τα μαλλάκια τζη σκαλίτσα να τα πιάσει
Εις τον οντά ντζη ν’ ανεβεί και να την αγκαλιάσει.
Όνειρα χτίζανε μαζί, όμορφα μεταξένια,
Τα κόκκινα φιλάκια τζι, εφίλιε τα μελένια.
Είχε το δαχτυλίδι ντου εις τη ζερβή τζη χέρα
Και ο νους του είν’ απάνω τζη τη νύχτα και τη μέρα.
Μα η μοίρα πως τα διάζεται άθρωπος δε κατέχει
Και μιαν ημέρα του ‘πεναι άλλη φιλιά πως έχει.
Σέρνει φωνή ο νιος θεριού που δείχνει απελπισμένο
Σα το ‘χουνε σ΄ ένα κλουβί μέσα φυλακισμένο.
Ύστερ’ αρχίζει να γελά ξεκαρδιστά, ορεξάτα
Κι απόκειας παίρνει σιωπηλός τση τρέλας του τη στράτα.
Και στα βουνά εκόνεψε, των αγριμιών τσι τόπους
Και φοβισμένος χώνεται οντέ θωρεί αθρώπους.
Στένει τραγούδι τω πουλιώ και ΄κείνα τ’ απαντούνε
Κι αισθάνεται χαρούμενος γιατί τον αγαπούνε.
Των αστεριώ, του φεγγαριού, ψιλή κουβέντα πιάνει
Κι΄’βρε την ευτυχία ντου τσι φίλους που ‘χει κάνει.

 

3Ο ΒΡΑΒΕΙΟ  ΡΙΜΑΣ           ΜΑΚΡΥΔΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ (ΤΟΥ ΤΙΤΟΥ) - ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Δεν είμαι εγώ αρμόδιος κανόνες να ορίσω
Την τρέλα από τη λογική να τηνε ξεχωρίσω

Μόνο θα πω τη γνώμη μου ετσα όπως τη νιώθω
και με τη ρόκα του μυαλού την άποψη μου κλώθω

Είναι τ’ ανθρώπου η λογική ποτήρι που γεμίζει
και κουζουλάδα γίνεται κάθε που ξεχειλίζει

Μες του μυαλού την άβυσσο δύσκολα βρίχνεις τρόπο
Να μάθεις ποια ‘ναι η λογική κι η τρέλα των ανθρώπω

Καθένας με την τρέλα του  και με τη λογική ντου
αμοναχός τα όρια τα βάνει στην ψυχή ντου

Στην τρέλα και τη λογική φράχτη ‘χει η φύση  βάλει
μα ‘ναι μικρός και εύκολα περνά η μια στην άλλη

Ποιος άνθρωπος δεν σκέφτηκε στη δύσκολη στιγμή ντου
πως ευχαρίστως θα ‘δινε το  τέλος στη ζωή ντου

Όμως αν το ξανασκεφτεί τη γνώμη του αλλάσει
γιατί ‘χει από τη τρέλα ντου στη λογική περάσει

Πολλές φορές η πεθυμιά τρέλα θέλει να κάνει
κι η λογική συργουλευτά  στη θέση τζη τη βάνει
 
Συχνά την πόρτα τση καρδιάς στην πεθυμιά μου ανοίγω
γιατί  ‘ναι απαραίτητη  η τρέλα πότε λίγο

ΕΠΑΙΝΟΙ ΡΙΜΑΣ

1Ος  ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Τσι τρέλας το θανατικό το ‘χει φερμένο η κρίση
Κι ετσα που πάει γνωστικό άθρωπο δε θα ‘φήσει.
Μπουνταλιασμένοι ούλοι μας τσι στράτες προπατούμε,
Κι όπου γιας τση Μιχαλούς θα λέμε πως χρωστούμε.
Επόξεχάστηκε η χαρά που τη ζωή πρεπίζει
Γιατί το πορτοφόλι μας έπαψε να γεμίζει.
Στη τσέπη πρέπει να ‘χομε μέσα σαφεί τη χέρα
Κι ο κάθα είς τροζαίνεται πως θα τα βγάλει πέρα.
Ούλοι μιλούνε για λεφτά, για χρέη και για δόσεις
Και θάψαμε χαμόγελά, χαρές και παραδόσεις.
Θε μου (η)ντα τρέλα το ντουνιά μεγάλη έχει πιάσει
Και πόσο αξίζει η ζωή ούλοι ‘χομε ξεχάσει
Ένας πλανήτης χάνεται τση τρέλα μας τα λάθη
Κι όμως ο άθρωπος τρελά όνειρ’ ακόμα πλάθει.
Η έρμη τρέλα λογικά δε ‘φήνει να σκεφτούμε
Πως στη ζωή μας όμορφα πρέπει να τη περνούμε.
Κι η λογική στα χέρια ντζη πάλι κουπιά να πιάσει
Να χαίρομέστα τη ζωή κι όπου το βγάλει η βράη.

 

 

2Ος ΞΥΛΟΥΡΗ ΕΛΕΝΗ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Έλεγα πως τον έρωτα αν τονε κάμω φίλο,
θα μου φρουκάται να γελά να μοιάζει με το σκύλο
που λες του κάτσε κάθεται, σήκω κι ορθός  ντελόγο.
Μα εντάκαρε τσοι μπουνταλές και θε μου εσένα μνόγω
το γιατρικό τση τρέλας μου δείξε μου να γλιτώσω
προτού να ποκουζουλαθώ τη ζήση μου να σώσω.
Όλοι μου λένε  σαν τρεζός έχω κακοποδώσει
κι εχάθηκε κι η σκέψη μου κι εχάθηκε κι η γνώση.
Δε χαιρετώ κι όπου θωρώ ανθρώπους δε σιμώνω
αμοναχός μου προπατώ το δρόμο να τελειώνω.
Όποτε κι αν με συναντούν όλοι λοξά ξανοίγουν
και ψιθυρίζουν μα γροικώ οι σκέψεις ήντα κρύβουν:
«Τα’ βαλε με του έρωτα  τη τρέλα  να κερδίσει
κι εδά γλακά να τση χωστεί αμοναχός να ζήσει.
Μα όπου η τρέλα του σεβντά διαλέξει να ξαμώσει
δε σώνεται κι ας πολεμά χρόνους να τη σκοτώσει.»

 

 

3Ος ΤΖΕΡΜΙΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Μου λένε πως τροζάθηκα και στου Κονιού με πάνε,
γιατί τως είπα ¨αζιγανιές στη γ-Κρήτη δε μ-περνάνε!¨
Στην εποχή που η ψευτιά το γ-κόσμο κουμαντάρει,
άθρωπος πού΄ναι ειλικρινής είντα χαρά  θα  πάρει;
Εδά την ειλικρίνεια βαφτίσανέ ντη τρέλα
μα σα τροζός περνώ καλιά γι΄αυτό σα θέλεις έλα!
Αυτή που ζούμε σήμερα τση Κρήτης μου δε μοιάζει,
και να με βγάλετε τροζό πως τό ΄πα δε με νοιάζει!
Καλιά τροζός, μα τίμιος, φτωχός, που λέει ο λόγος,
παρά ρουφιάνος, άτιμος και συμφεροντολόγος...                                         
Με τσι τροζούς, τροζός κι εγώ, προβλήματα δεν έχω,
των άλλω συμπεριφορές και τρόπους δε γκατέχω.
Με ν-το καιρό εχάσαμε και τη ν-ταυτότητά μας,
τα κρητικά τα ήθη μας και τα εθίματά μας.
Ανέ μιλείς τα κρητικά εδά σε λεν χωργιάτη,
και σε κρατούν σ΄απόσταση ωσά ν-το μαύρο κάτη.                        
Με τα πτυχία του παρά, του ρουσφετιού τσι θέσεις
τραβάς μπροστά και τζέλεσαι και στσοι πολλούς αρέσεις.
Καλιά τροζός, με τσι βοσκούς, τσ΄ αμάλαγους αθρώπους,
παρά μ΄αυτούς που ασπάζονται των άλλω ν-τόπω τρόπους!
Εγώ θα μείνω Κρητικός, μαυροπουκαμισάρης,
αητός τση Νίδας, άγριος, ντελής και διωματάρης!
Θα΄ρθεί μιά μέρα χωριανοί που θα με θυμηθείτε,
πως είχα δίκιο, ο τροζός, θα το παραδεχτείτε

 

 


4Ος ΚΟΥΤΣΑΚΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ


Επάντηξα ένα κουζουλό στη στράτα σε μια άκρη
και  είδα από τα μάθια του να τρέχει μαύρο δάκρυ
Σιμώνω και τον αρωτώ  ηντά΄χει και δακρύζει
είπε μου ετροζάθηκα κιανείς δεν με γνωρίζει
Ούλοι με αποπέρνουνε και μπουνταλά με λένε
γιακεινονά και τα θωρείς τα μάθια μου και κλαίνε
Μα εγώ τροζός δεν ήμουνε ούτε μπουταλιασμένος
μα μια αγάπη μ’ έκαμε κ’ είμαι κουζουλαμένος
Κι΄εδά τη τρέλα κουβαλώ στου νου τα καλντιρίμια
Κι’ όπου κι αν πάω μου κλουθά και κάνει μου ταλίμια

 

 

5Ος ΚΑΤΣΑΝΕΒΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ)- ΑΘΗΝΑ
Του  τροζού η Ρίμα.....


Τσοί Κουζουλούς να τσοί δροικάς στ’ανάπλαγα οντέ γκλαίνε
Μες’τα μπουνταλοκλάϊματα, μόνο αλήθειες λένε.

Γιατί οι τροζοί, οντέ βρεθούν αμοναχοί ντος,  λένε......
Μη τζοί φρουκούνται οι γνωστικοί και τσοί ρωτούν τι θένε

Δε θέλει πράμα ο Μπουνταλάς, που χάσκει και φωνιάζει
Μόνο τη ντρέλλα ντου γλεντά, δίχως να την ξομπλιάζει

Κι όπως η κάθε εκκλησιά, έχει τον Άγιό τζη
Ετσά κι η κάθε γειτονιά, έχει το γ’ κουζουλό τζη.

Ο Άγιος δίνει Θεϊκά πράματα για τς’ανθρώπους,
Κι ο κουζουλός τ’ «ανθρώπινα», μ’εφτά χιλιάδες τρόπους

Θέ μου, απού μπέμπεις τσοι τροζούς σα ντου μπαξέ το δυόσμο,
Δασκάλους κάμε τσοι μισούς στω «γνωστικώ» τον κόσμο.

Και κάμε, Θέ μου, οι «γνωστικοί», που κάνουν τα δικά ντος
Με τω ντροζώ τη λογική, να’ρθουν στα συγκαλά ντος.

 

 


6Ος ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΜΑΡΙΟΣ- ΧΑΝΙΑ


Ο κόσμος που φαντάστηκα μ’ αυτόν που ζω δε μοιάζει
μα τ’ όνειρο είναι όνειρο και πράμα δεν τ’ αλλάζει
Έτσι κι εγώ τ’ ακολουθώ γιατί μου επιτρέπει
να ‘χω αφορμή να ‘μαι τρελός χωρίς αλλά και πρέπει
Για να ‘χω την ψευδαίσθηση αλλιώτικος πως θα’ ναι
ο κόσμος αν οι άνθρωποι μαθαίναν ν’ αγαπάνε
Κι έχει στην τρέλα η λογική κοντέψει να με φέρει
τα όρια του όμως ποτέ άθρωπος δεν τα ξέρει
Κι αν κάπου αλλού με εγκλείσουνε στο τέλος θα τ’ αντέξω
για θα θυμούμαι οι τρελοί πως ειν’ αυτοί κει έξω
Γιατί δεν είναι κουζουλός όποιος μυαλό δεν έχει
μα όποιος στην τρέλα η λογική πως φέρνει δεν κατέχει.

 

Πίσω